Incoterms 2000 กับการส่งออก ตอนที่ 2
- Sunday, November 16, 2008, 23:01
- Export Guildlines
- 1,989 views
- Add a comment
ในตอนนี้จะขอพูดถึงเรื่องของ Incoterms กันต่อนะคะ จากที่มีการแบ่ง Incoterms ออกเป็น 4 กลุ่ม 13 เงื่อนไขนั้น เราลองมาดูในรายละเอียดของแต่ละกลุ่มกันนะคะ
กลุ่มที่ 1 กลุ่ม E คือ EXW หรือ Ex Work เป็นเงื่อนไขที่ผู้ขายมีหน้าที่เพียงแค่เตรียมสินค้าไว้ให้พร้อมในคลังสินค้า เพื่อรอให้ผู้ซื้อจัดหารถไปรับสินค้า โดยผู้ขายอาจจะมีน้ำใจในการจัดการขนสินค้าขึ้นรถให้เพราะว่าไม่ได้มีค่าใช้จ่ายอะไรเพิ่มขึ้น อีกทั้งมีคนงานอยู่แล้วด้วย ส่วนค่าใช้จ่ายและความเสี่ยงที่เกิดขึ้นก็จะตกเป็นของผู้ซื้อทั้งสิ้น
กลุ่มที่ 2 กลุ่ม F ก็จะประกอบด้วย FCA, FAS และ FOB ซึ่งแต่ละเงื่อนไขก็มีรายละเอียดแตกต่างกันเล็กน้อยในเรื่องของภาระรับผิดชอบดังนี้
- FCA ผู้ขายหรือผู้ส่งออกจะต้องทำการส่งมอบสินค้าให้ถึงจุดหรือสถานที่รับสินค้าของผู้รับ ขนส่งสินค้า โดยไม่มีการยกสินค้าขึ้นเรือ เพียงแค่ไปส่งยังจุดรับสินค้าเท่านั้น
- FAS ผู้ขายหรือผู้ส่งออกจะต้องส่งมอบสินค้าให้ถึงกราบเรือหรือข้างลำเรือ แต่ไม่ต้องยกขึ้นเรือ
- FOB ผู้ขายหรือผู้ส่งออกจะต้องส่งมอบสินค้าให้ถึงลำเรือ
โดยทั้งสามเงื่อนไขนี้ ผู้ขายหรือผู้ส่งออกจะต้องดำเนินพิธีการศุลกากรขาออกให้แล้วเสร็จ จึงจะถือว่าสิ้นสุดภาระรับผิดชอบ ส่วนในเรื่องของค่าใช้จ่ายหลัก อย่างเช่น ค่าระวาง หรือค่าประกัน ก็จะตกเป็นของผู้ซื้อ รวมทั้งความเสี่ยงต่างๆ ที่จะเกิดขึ้นด้วย
กลุ่มที่ 3 กลุ่ม C ที่ประกอบด้วย CFR, CIF, CPT และ CIP เป็นเงื่อนไขที่ผู้ขายหรือผู้ส่งออกต้องทำการขนส่งและส่งมอบสินค้าให้กับผู้ซื้อ ณ ท่าเรือปลายทาง โดยจะต้องรับผิดชอบในส่วนของค่าระวาง เบี้ยประกันภัย และความเสี่ยงต่างๆ ที่จะเกิดขึ้น รวมทั้งต้องดำเนินพิธีการศุลกากรขาออกด้วย แต่ไม่ต้องรับผิดชอบในส่วนของค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้นหลังจากสินค้าบรรทุกลงเรือแล้ว หรือความเสี่ยงที่เกิดขึ้นหากสินค้าเสียหาย ส่วนผู้ซื้อก็ต้องรับหน้าที่เพียงแค่ดำเนินพิธีการศุลกากรขาเข้าและเสียภาษีนำเข้าเท่านั้น
กลุ่มที่ 4 กลุ่ม D ได้แก่ DAF, DES, DEQ, DDU และ DDP ในเงื่อนไขนี้ออกจะหนักเอาการสำหรับผู้ส่งออก เพราะจะต้องรับผิดชอบส่งมอบสินค้าไปจนถึงปลายทาง รวมทั้งต้องรับภาระค่าใช้จ่ายและความเสี่ยงต่างๆ ที่เกิดขึ้นด้วย
ในการเลือกใช้เงื่อนไขแต่ละอย่างในการส่งออกนั้น ขอแนะนำว่าผู้ส่งออกควรจะหลีกเลี่ยงเงื่อนไขที่ต้องรับผิดชอบตั้งแต่การดำเนินพิธีการศุลกากรในประเทศผู้นำเข้าหรือต้องชำระค่าภาษีอากรต่างๆ เพราะอาจจะมีค่าใช้จ่ายเพิ่มมากขึ้นอย่างคาดไม่ถึง รวมทั้งความเสี่ยงต่างๆ ทั้งที่เป็นตัวเงินและไม่เป็นตัวเงินก็อาจเกิดขึ้นได้ สุดท้ายแล้วผู้ขายอาจจะไม่ได้อะไรเลยแถมเจ็บตัวอีกต่างหาก (บทความนี้มาจาก eThaiTrade.com) แต่หากหลีกเลี่ยงไม่ได้ก็ควรจะว่าจ้างตัวแทนออกของ (Custom Broker) หรือ บริษัทรับจัดการขนส่ง (Freight Forwarder) ที่ชำนาญในประเทศที่นำเข้าเป็นผู้ดูแลจัดการให้ย่อมจะดีกว่า
แม้ว่า Incoterms จะเป็นเพียงแค่เงื่อนไขที่ใช้ระบุในสัญญาซื้อขาย ใบเสนอราคา อินวอยซ์ หรือ L/C เพื่อช่วยให้การค้าระหว่างประเทศมีมาตรฐานเดียวกัน เพื่อให้ง่ายในการเจรจาการค้าและไม่ได้เป็นนิติกรรมสัญญาหรือข้อผูกมัดใดๆ เป็นเพียงตัวที่ช่วยชี้วัดขอบข่าย หน้าที่ และความรับผิดชอบของผู้ซื้อผู้ขายเท่านั้น แต่การใช้ Incoterms ก็ต้องมีการใช้อย่างระมัดระวัง เพราะหากไม่เข้าใจ และใช้ไม่ถูกต้อง การซื้อขายนั้นก็จะมีความคลุมเครือไม่ชัดเจน อีกทั้งจะทำให้ประโยชน์ที่เราควรจะได้อาจเสียไป เกิดการเสียเปรียบทางการค้า นอกจากผู้ส่งออกจะต้องพยายามทำความเข้าใจในเรื่องนี้แล้ว รัฐก็ควรจะยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือโดยการให้ความรู้ ให้คำปรึกษา และมีมาตรการที่จะเข้ามาช่วยเหลือผู้ส่งออกรายใหม่ให้เลือกใช้เงื่อนไขที่ถูกต้อง ไม่ให้เกิดการเสียเปรียบและเสียประโยชน์
Related Posts...
About the Author
Mr.ThinkOutLoud has written 419 stories on this site.
Write a Comment
Gravatars are small images that can show your personality. You can get your gravatar for free today!
You must be logged in to post a comment.
